Uroczystości świętowojciechowe – słowo powitania, 26.04.2026 Gniezno

Słowo powitania Prymasa Polski abp. Wojciecha Polaka
Uroczystości patronalne ku czci św. Wojciecha – suma odpustowa
Inauguracja Kongresu Eucharystycznego Archidiecezji Gnieźnieńskiej
26 kwietnia 2026
katedra gnieźnieńska

Eminencjo, Księże Kardynale,
Ekscelencje, Księża Arcybiskupi i Biskupi,
Drodzy Bracia w Chrystusowym Kapłaństwie,
Osoby Życia Konsekrowanego,
Przedstawiciele Życia Publicznego, Parlamentu, Władz Państwowych, Samorządowych, Wojewódzkich i Miejskich,
Członkowie różnych organizacji, bractw i stowarzyszeń,
Przedstawiciele Służb Mundurowych, Wojska, Policji, Straży Pożarnej,

Drogie Harcerki i Drodzy Harcerze,
Umiłowani Pielgrzymi, a zwłaszcza Wy, Drodzy Młodzi,
Siostry i Bracia w Chrystusie Panu, 

Kościół rodzi się i odradza dzięki Eucharystii. Kościół żyje dzięki Eucharystii. To ona – jak uczył nas święty Jan Paweł II – wyznacza rytm naszych dni, wypełniając je ufnością i nadzieją. Za chwilę więc tutaj, w Bazylice Prymasowskiej w Gnieźnie, w uroczystość odpustową ku czci świętego Wojciecha, Patrona Polski, archidiecezji gnieźnieńskiej i miasta Gniezna sprawować będziemy Eucharystię. Bardzo się cieszę, że przewodniczył jej będzie kard. László Német, metropolita Belgradu, którego serdecznie witam w Gnieźnie. Witam i pozdrawiam przedstawiciela Ojca Świętego Leona XIV w Polsce Arcybiskupa Antonio Guido Filipazziego, Nuncjusza Apostolskiego, który pośle dziś stąd, od grobu i relikwii świętego Wojciecha, misjonarzy, a więc tych, którzy pójdą stąd na świat z chlebem połamanym w dłoniach. Witam i pozdrawiam wszystkich księży arcybiskupów i biskupów, na czele z Przewodniczącym Konferencji Episkopatu Polski Arcybiskupem Tadeuszem Wojdą, a także naszych przyjaciół z zagranicy na czele z Arcybiskupem Zbigniewem Stankiewiczem z Rygi. Witam przedstawicieli bratnich Kościołów i wspólnot chrześcijańskich na czele z Biskupem Andrzejem Malickim, Prezesem Polskiej Rady Ekumenicznej. Witam przedstawicieli życia zakonnego na czele z Ks. Dariuszem Wilkiem, Przewodniczący Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich w Polsce. Witam wszystkich zgromadzonych tu kapłanów, przedstawicieli kapituł z prymasowską, wawelską i włocławską na czele, a także księży misjonarzy, którzy dziś otrzymają krzyże misyjne. Witam wszystkich przedstawicieli życia publicznego, parlamentu, w tym panie i panów senatorów i posłów, przedstawicieli władz państwowych i samorządowych, jak również przedstawicieli władz wojewódzkich i miejskich, a także wojska, policji, straży pożarnej i służby więziennej.

Witam przedstawicieli różnych stowarzyszeń, zakonów rycerskich, bractw oraz organizacji kościelnych i społecznych z całej Polski. Dziękuję za to, że jak co roku jesteście w Gnieźnie. Witam każdą i każdego z Was, umiłowanych pielgrzymów do grobu świętego Wojciecha, a także Was drodzy Młodzi, którzy podczas tej Eucharystii otrzymacie Pismo święte.

Święty Wojciech to nie tylko świadek minionej historii. On jest tutaj ciągle z nami – jak mówił nam święty Jan Paweł II – pozostał w piastowskim Gnieźnie, pozostał w Kościele powszechnym otoczony chwałą męczeństwa. Tutaj, na Wzgórzu Lecha, oręduje za nami. Przez Jego wstawiennictwo pragniemy dziś prosić szczególnie o pokój na świecie. Kościół – jak niestrudzenie przypomina papież Leon XIV – jest wielkim ludem w służbie pojednania i pokoju, który idzie naprzód bez wahania, nawet jeśli odrzucenie logiki wojny może kosztować go niezrozumienie i pogardę. Głosi Ewangelię pokoju i uczy bardziej słuchać Boga niż ludzi. Wiemy, że tego pokoju nie znajdziemy w nas samych, lecz jedynie w Tym, który przychodzi do nas ze słowami Pokój wam!, w Tym, którego nazywamy Dobrym Pasterzem. Jego chcemy słuchać, a nie – jak mówi dzisiejsza Ewangelia – złodziei i rozbójników, którzy nie myślą o owcach, lecz o własnych interesach.

Pragniemy być uczniami Dobrego Pasterza, a zarazem uczniami-misjonarzami, którzy – wzorem św. Wojciecha – mają odwagę iść do innych i głosić im Jezusa. Nie wyjdziemy jednak stąd, z tego gnieźnieńskiego Wieczernika naszego Millenium z pustymi rękami. Pójdziemy z chlebem połamanym w dłoniach. Te właśnie słowa będą nam towarzyszyć i nas prowadzić w czasie Kongresu Eucharystycznego Archidiecezji Gnieźnieńskiej, który dziś uroczyście inaugurujemy. Chcemy, by stał się on źródłem odnowy dla naszych parafii, wspólnot, dla wszystkich wiernych, kapłanów i biskupów. Papież Leon nawiązując do świadectwa męczenników z Abiteny przypomniał nam ostatnio, że przecież nie możemy żyć bez świętowania dnia Pańskiego, nie możemy żyć bez Eucharystii. Szczerze wierzę, że nadchodzące miesiące nie tylko przygotują nas do świętowania w przyszłym roku w Inowrocławiu setnej rocznicy pierwszego w Polsce Kongresu Eucharystycznego, który przed stu laty zwołał Sługa Boży kard. August Hlond, ale przede wszystkim rozbudzą w nas, w każdym i w każdej z nas na nowo miłość do Eucharystii i pozwolą pełniej żyć nią na co dzień.

W trzynastej scenie na Drzwiach Gnieźnieńskich – ostatniej przed przedstawieniem nam męczeńskiej śmierci świętego Wojciecha – widzimy, jak sprawuje On wraz ze swoim bratem Radzymem Gaudentym Mszę świętą. Zakorzenienie w Eucharystii pozwoliło Mu odważnie oddać życie za Jezusa, stać się pszenicznym ziarnem, które obumierając, zrodziło plon obfity. Wojciechowy zasiew krwi rodzi wciąż nowe duchowe owoce. Dlatego przyzywamy dziś wstawiennictwa św. Wojciecha, abyśmy i my jak najbardziej owocnie przeżyli nasz Archidiecezjalny Kongres Eucharystyczny.

Zanim rozpoczniemy Mszę świętą, odmówmy teraz modlitwę, która będzie nam towarzyszyła przez cały nadchodzący rok. Zaraz po niej zapalimy świecę, symbol naszego czuwania i miłości, jaką mamy do Najświętszego Sakramentu.

Modlitwa
Panie Jezu Chryste,
Dziękujemy Ci za dar Eucharystii,
w której pozostajesz z nami
pod postacią Chleba łamanego za życie świata.
Spraw, abyśmy karmieni Twoim Ciałem
coraz głębiej wchodzili w tajemnicę Twej miłości,
nieśli Cię w codzienność sercem pokornym,
gotowym do służby i budowania jedności.
Niech nasze życie stanie się
czytelnym znakiem Twojej obecności i pokoju.
Prosimy Cię o to dla nas, dla naszych rodzin, parafii, wspólnot
oraz dla całej Archidiecezji Gnieźnieńskiej.
Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.